Jaka jest najstarsza część Warszawy?
Na terenie obecnej Warszawy znajdują się miejsca starsze niż Stare i Nowe Miasto. Jaka jest zatem najstarsza część Warszawy?
Dawne dzieje Warszawy stanowią przedmiot badań i dyskusji archeologów i historyków. Pewne jest to, że na terenie stolicy znajdują się miejsca starsze niż Stare i Nowe Miasto.
Na prawym brzegu Wisły, na Starym Bródnie, nad strumieniem Brodnia, pośrodku doliny wiślanej w X i XI w. istniał pierwszy gród. Jest to najstarszy znany ślad organizacji państwowej na terenie Warszawy. Niewielki gród otoczony był wałami, a pod nimi było podgrodzie. Rozwijała się tu gospodarka rolniczo-hodowlana i rzemieślnicza (tkactwo, hutnictwo, rogownictwo).
Podczas badań archeologicznych znaleziono różne przedmioty świadczące o wymianie handlowej z ziemia północnymi i wschodnimi. W państwie pierwszych Piastów gród w Bródnie Starym odgrywał rolę lokalnego ośrodka militarno-gospodarczego.
Dzięki technologii 3D poniżej możecie obejrzeć rekonstrukcję Starego Bródna. Najstarszego grodu Warszawy.
Warto również podreślić, że w drugiej połowie XI w. na terenie dzisiejszej prawobrzeżnej Warszawy najważniejszą osadą był Kamion, który rozwijał się szybko dzięki dogodnemu położeniu przy przeprawie wiślanej (źródła 1065 r.). Na lewym brzegu Wisły znajduje się wówczas Solec. Osady te przejmują funkcje wymiany handlowej po zniszczeniu grodu Bródno.
W XIII w. w źródłach (1262 r., 1281 r.) pojawiają się wzmianki o, zależnym od Czerska, następnym średniowiecznym grodzie w Jazdowie.
Dwór znajdował się na terenie dzisiejszych Łazienek Królewskich, naprzeciw Obserwatorium Astronomicznego Wzniesiono go z bierwion, gliny i kamienia. Jazdów był mniej ważnym grodem niż Czersk.
Średniowieczne dwory to nie były ufortyfikowane grodziszcza, ale, najczęściej, po prostu duże chałupy. Teren między jedną a drugą porastały lasy. Przez puszczę trzeba było w tamtych czasach jechać z dworu w Jazdowie w okolice dzisiejszego Starego Miasto. Po drodze, na placu Trzech Krzyży mijało się domek pustelników. Mieszkało ich tam trzech, stąd jak podejrzewają niektórzy, dzisiejsza nazwa placu.
W XIII w. gród w Jazdowie dwukrotnie zapisał się w kronikach. Zniszczony w 1262 r. najazdem litewsko-jaćwieskim oraz złupiony w 1281 po napadzie księcia płockiego Bolesława II, nie odzyskał już swego znaczenia. To oraz zmiany koryta Wisły i brodów spowodowały, że książę (wg A. Gieysztora – Bolesław II, wg J. W. Gomulickiego – Konrad, starszy brat Bolesława) postanowił założyć nowy gród kilka kilometrów na północ od Jazdowa – właśnie tu, gdzie dziś rozciąga się dzisiejsze Stare Miasto Warszawy.
23 czerwca 1262 r. Jazdów zdobyto, podobno przy pomocy zdrady jednego z rycerzy. Znajdujący się w grodzie Siemowit I płocki został zabity, a jego syna Konrada wzięto do niewoli. Po jego dwukrotnym zniszczeniu na spadzistej wiślanej skarpie, w miejscu strategicznym, zostaje wybrane nowe miejsce na budowę książecej siedziby.
Godne uwagi jest to, że tu dopiero w XIII i XIV w. zaczyna się historia dzisiejszego Starego Miasta, które często odwiedzający uważają za najstarszą część Warszawy.
Godne uwagi jest to, że pierwsza pisemna wzmianka o dzisiejszej stolicy pochodzi z 1251 roku. Była ona wówczas niewielką osadą rybacką i targową. Na obszarze Zamku Królewskiego odkryto zarys niewielkiego gródka z końca XIII w., a na skarpie ślady współczesnego mu osadnictwa.
Później być może w oparciu o dawny Jazdów zaczęła się rozwijać wieś Ujazdów, a w miejscu dawnych zabudowań powstał zapewne Zamek Ujazdowski. Na koniec warto podkreślić, że Istnienie i zniszczenie grodu w Jazdowie upamiętnia dzisiaj kolumna z orłem i datą “1262” ustawiona w północno-zachodniej części Łazienek Królewskich miejscu, gdzie najprawdopodobniej znajdował się gród.
Poznaj Warszawę z certyfikowanym Przewodnikiem PTTK po Warszawie i przeżyj z nami Warszawską Przygodę®!
